پرنیان نقش

و پوزش از اين كه نتوانستم وبلاگ را زودتر به روز كنم

ديگه تعطيلات تابستانه از راه مي رسه و فصل كار و اموزش براي ما مربيان نقاشي هم از راه مي رسه

فصلي كه فرصت سر خاراندن هم نداريم هم بايد به كار اموزشي برسيم هم بايد از كارهاي هنري و خلق آ ثار

دور نشيم خب چه مي شه كرد زندگي همينه

دوستي به نام خانم ليلا كامنتي گذاشته و نوشته كه به هنر خيلي علاقمند است اما چون دانشجوي يك شهرستان دور است از اين علاقمندي خودش محروم شده من مي خواهم خدمت اين دوست عرض كنم من با نظر شما مخالف هستم زيرا معتقدم اگر ادمي به چيزي علاقمند باشد و واقعاُ به ان عشق بورزد در هر كجا كه باشد مي تواند از اين عشق كسب ارامش كند

مي دوني دوست عزيز من در زندگي شرايطي داشتم كه نشد وارد دانشگاه هنر بشوم بر عكس مجبور شدم تحصيلاتم را در رشته اي ادامه دهم كه اصلا با هنر رابطه اي ندارد حسابداري

اما هيچ وقت در هيچ روزي حتي شبهاي امتحاني كه درسي هم نخوانده بودم نقاشي را كنار نگذاشتم چون اين فقط نقاشي بود كه ارامم مي كرد