دی شیخ با چراغ می گشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند یا فت می نشود گشته ایم ما
گفت آنچه یافت می نشود آنم آرزوست
اندازه اثر ۵۰*۳۵ اکرولیک تابستان ۸۵
ضمن عرض سلام خدمت دوستان عزیز و همراه
قبل از هر چیز می باید از این که مدت زیادی بود
که وبلاگم را آپ نکرده بودم عذر بخواهم بعضی
وقتها موارد و مشکلات زندگی به قدر زیاد می
شوند که ادمی فرصت رسیدگی به د لمشغولیهای
خود را پیدا نمی کند
بعضی وقتها هم هست که
شرایط محیط به شخص اجازه نمی دهد اما به نظر
من آدم زرنگ کسی است که در هر شرایطی خودش
را با محیط وفق بدهد اصلا رمز ماندگاری همین
است که آدم در هر شرایط بتونه خودش را وفق بده
و آنطور که میشه و امکان دارد به علاقمندیهاش
برسه منهم امیدوارم که بتونم در گذر از گذرگاه تنگ
و ملتهب این زندگی وروزگار نا مراد بتونم عاشق بمانم
و به هنر بپردازم که واقعا این نقاشی و هنر است که
میتونه در شرایط سخت به ادم کمک کنه ونیار ادمی
به آرامش را پاسخ دهد
به قول استاد فرشچیان زندگی
برای همه فراز و نشیب بسیار دارد و برای من هم اینطور
بوده و هست اما در سهمگین ترین زمانها و حوادث این
زندگی دست از نقاشی کردن و هنر برنداشتم
در این میان تاثیر محیط و شرایط حاکم بر عرصه فرهنگ
و هنر در شکوفایی و مدد هنرمند انکار ناکردنی است
هرچند متاسفانه در کشور ما که بر حسب اتفاق مهد هنر
هم هست متولیان عرصه فرهنگ به هنر و هنرمند بهایی
در خور نمی دهند و فکر نان همیشه هنرمند را در خود
اشفته می دارد لیکن مردم خوب و هنرشناس ایران همیشه
مشوق ذوق و هنر هنرمند ایرانی بودند تا این کاروان طراوت
و زیبایی از پا ننشیند
باید افسوس خورد که چرا هنردوستان
آنسوی مرزها به آثار هنری و فرهنگی ایرانی به چشم اشتیاق
و قدر شناسی می نگرند و این سوی مرز.........
