پرنیان نقش

وقتی کسی میتواند

یک نقاشی چهره را شروع کند که کوله باری از تمرین

طراحی پشت سر داشته باشد چه خوب گفت آن استاد که

کیلومترها طراحی هر از گاهی نقاشی

این هم پرتره استاد شجریان که قبلا در وبلاگم نمایش داده

شده بود ولی پاک شده بود که دوباره آپش میکنم

آبرنگ رو ی مقوای فابریانا 

  اثر فرهاد رفیعی

این کار را زمستان سال گذشته انجام دادم که

یک منظره انگلیسی است اندازه هم ۳۵*۵۰

بعضی ها وبلاگشون را روزانه آپ میکنند

بعضی ها هفتگی بعضی هم ماهانه اما من

فقط وقتی که حس میکنم حرفی برای گفتن

دارم یا یک کار جدید یا یک ایده و فکر جدید

و قابل عرض دارم حس میکنم باید بنویسم و

آپ کنم  البته یک چیز دیگه که هم هست که

 این روزها باعث میشه بنویسم آنهم دلتنگی ها

و تنهایی های مکررمن است

این روزها حافظه ام خیلی قوی شده و خیلی

خوبو دقیق تمام لحظات و دقایق گذشته ام را

به یاد میاورد از لحظات سه چهار سالگی تا

امروز درست مثل یک فیلم ظبط شده

و تنهاییم .....تنهاییم تنهاتر از هر زمانی است

حس هجرت وسفر دارم دلم میخواهد مهاجرت

کنم و برم دلم میخواهد برم فقط همین .........

غافل از این که آسمان همه جا یک رنگ است

تغیر شرایط شاید به تغیر مکان بستگی داشته

باشد ولی تا خدا نخواهد آب از آب تکان نخواهد

خورد ومشکل من همین تکان نخوردن آب از

آب است نمی دانم ولی شاید من عجول و بی صبر

هستم .......

سیاوش قمیشی

یکی از خوانندگان خاص و مورد علاقه من است

اولین بار که صدایش را شنیدم به سبک خواندن

و ترانه های پر احساسش علاقه پیدا کردم

خاطرات زیادی با آهنگهای این هنرمند دارم که

با شنیدنش دوستان و شهرم را به خاطر میاورم

پاییز و زمستان شهر من آبادان حس و حال زیبایی

برایم رقم میزند حتی حالا که دورم بازهم آرزوی

همان حس و حال پاییزی را دارم ........

روی سکوی کنا پنجره

همه شب جای منه

چند ورق کاغذ یک دونه قلم همیشه یار منه

کاغذهای خط خطی از کنار در باز پنجره

می پرن توی کوچه  سر حال از این که

ازاد شدن نمی دونن که اسیر دل سنگ باد شدن

دیگه بیداری شب عادتمه همدم سکوت شب

 تیک تیک ساعتمه

حالا من موندم یک دونه ورق که اونم از

 اسم تو سیاه میشه

همه چیز تو زندگی

اخرش به پای تو هدر میشه

چشمونم فاصله را از پنجره دید میزنه

درهای پنجره را تا انتها باز میکنم

تو خیالم با تو پرواز میکنتم

 مجسمه هایی از نوع مینیاتور

مجسمه سماع

اولین مجسمه سه بعدی مینیاتور

که بر اساس نقاشی مینیاتور پایه

گذاری شده اثر استاد ((نیک سیرت ))

چن سال پیش در روزنامه همشهری خوندم

که مجسمه مینیاتور ایرانی توسط شخصی

هنرمند به نام نیک سیرت خلق شده عکس

زیبایی هم ازش انداخته بودند اما بازهم مثل

همیشه حکایت خواب خرگوشی متولیان و

مسئولین فرهنگ و هنر و بی اعتنایی به

استعدادهای جوان و خلاق ایرانی بود

و طمع اعراب برای خریدن امتیاز هنری

و این سبک که البته هنرمند ایرانی  سبکش

را نفروخت ظاهرا کارهای قشنگ دیگری

انجام دادند که جای تحسین دارند سایت

ایشان را لینک میکنم امیدوارم از دیدن

کارهاشون لذت ببرید